Yeni Osmanlı Düşüncesi, 19. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı İmparatorluğu'nda ortaya çıkan ve Batı'dan gelen fikirleri benimseyerek modernleşmeyi hedefleyen bir düşünce akımıdır. Bu akımın öncülerinden bazıları ise Ahmet Cevdet Paşa, Namık Kemal, Ziya Paşa ve Ali Suavi gibi önemli isimlerdir.
Yeni Osmanlı Düşüncesi, Batı'nın bilim, teknoloji ve siyasi örgütlenme sistemlerini örnek alarak Osmanlı İmparatorluğu'nu modernleştirmek istemekteydi. Bu amaçla, eğitim sistemini yenileme, meclis kurma, anayasa hazırlama, hukuk sistemini güncelleme ve ekonomik reformlar yapılması gibi hedefler belirlemişlerdir.
Bu akım, Batı'nın düşünce ve uygulamalarını doğrudan taklit etmekle eleştirilse de, Osmanlı İmparatorluğu'nun Batı'ya açılma ve modernleşme sürecinde önemli bir rol oynamıştır. Yeni Osmanlı Düşüncesi, Osmanlı toplumunda Batı'ya olan ilgide artışa, eğitim ve bilim alanında gelişmelere, siyasi düşüncede değişimlere ve milliyetçilik fikrinin filizlenmesine katkıda bulunmuştur.
Yeni Osmanlı Düşüncesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde yaşanan siyasi ve sosyal değişimlerde önemli bir etken olmuştur. Bu akımın fikirleri, Tanzimat Dönemi'ndeki reformlara, Meşrutiyet'in ilanına ve 20. yüzyılın başlarında yaşanan milliyetçi hareketlere öncülük etmiştir.
Yeni Osmanlı düşüncesinin etkileri günümüz Türkiye'sinde bile görülebilir. Bu dönemde ortaya çıkan fikirler, bugün Türk toplumunun siyasi, sosyal ve kültürel yapısını etkilemeye devam etmektedir.